Kelderhorror in Hahnbach: historische verhalen en gruwelijke legendes

Kelderhorror in Hahnbach: historische verhalen en gruwelijke legendes

Afgelopen donderdag beleefden de bezoekers een griezelig en mooi evenement in de Hahnbachkelders. De thuisverpleegkundigeMarianne Moosburgerleidde de historische feiten door en vertelde enkele gruwelijke verhalen. De AOVE nodigde mensen uit voor dit bijzondere evenement.

Inzichten in de geschiedenis

Goed beschermd door een “spookafstotende stempel” waagden de deelnemers zich in het slecht verlichte interieur van het normaal gesloten keldergedeelte aan de Vilsecker Straße. Al vanaf het begin leerden de gasten over de vorming van de Buntsandsteine ​​200 miljoen jaar geleden. Ook de functie van kelders als veilige opslagplaatsen in vroegere tijden kwam aan bod. Bezoekers hoorden over het brouwen van bier van lage gisting en verwonderden zich over de oude rails, ventilatieopeningen en haken die er nog op zitten.

Herinneringen aan de storm

Bijzondere aandacht werd besteed aan de verschrikkelijke storm op Bennotag, 16 juni 1812. Deze gebeurtenis veroorzaakte enorme schade aan mensen, dieren en gebouwen. De herinnering hieraan veroorzaakte een lichte huivering onder de luisteraars.

Divers gebruik van de kelders

De verschillende activiteiten waarvoor de kelders werden gebruikt, maakten indruk op iedereen. Voor de Tweede Wereldoorlog maakte de plaatselijke fruit- en tuinbouwvereniging ruim 4.000 liter sap en most van appels, blauwe bessen en lijsterbessen.Moosburgerbeschreef ook de beschermende functie van de kelders en de angstige uren aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. De dicht opeengepakte bevolking hoopte op gebeden en een algemene absolutie van de priester om enige troost te vinden.

Naoorlogse periode en legendes

Al snel na de Tweede Wereldoorlog was er weer veel bedrijvigheid in de lage gewelven. Vluchtelingen uit het Oosten maakten daar betonblokken voor dringend noodzakelijke huisvesting. Hieruit ontstond uiteindelijk de grote betonwerken van Voit. Verteld in de verschillende keldersMoosburgerverschillende oude legendes en lichte horrorverhalen worden levendig geïllustreerd. De kinderen mochten hun behoefte doen met ratelende en luidruchtige instrumenten en zingen tegen hun angst.

Een zoete kelderschat

Tegen het einde gingen de kinderen op zoek naar de lieve schat in de kelder, bewaakt door een geest, die uiteraard werd uitgedeeld. Opnieuw in de frisse lucht versterkten de deelnemers zich met “vleermuizenbloed” en Vilswasser. Een bladwijzer “voor bijzondere moed in de Hahnbachkelders” zal velen nog meer aan de “kelderhorror” herinneren.